primary key | کلید پرمی

معنی primary key به فارسی

در مینیگ/ معنی primary key یا کلید پرمی به فارسی باید گفت، کلید پرمی/پرایمری در پایگاه‌های داده، یک یا چند ستون است که به‌صورت یکتا هر ردیف (سطر) در یک جدول را شناسایی می‌کند. کلید پرمی/پرایمری کی با استفاده از محدودیت PRIMARY KEY هنگام ایجاد یا تغییر یک جدول تعریف می‌شود. هر جدول فقط می‌تواند یک کلید اصلی داشته باشد. ستون یا ستون‌هایی که به عنوان کلید پرمی/پرایمری تعریف شده‌اند، باید دارای مقدار باشند و نمی‌توانند خالی (NULL) باشند. همچنین در برخی از پایگاه‌های داده رابطه‌ای، اضافه کردن کلید اصلی منجر به ایجاد یک شاخص (Index) می‌شود که سرعت جستجوی ردیف‌های خاص داده را افزایش می‌دهد.

آوانویسی primary key | کلید پرمی

• کلیدِ پِرمی | kelid-e permi | پِرمی کلید | permi kelid

نمونه جملات به انگلیسی و ترجمه فارسی:

1. English: A primary key uniquely identifies each row in a database table.
   فارسی: کلید پرمی/پرایمری کی/کلید اصلی به طور یکتا هر ردیف در یک جدول پایگاه داده را شناسایی می‌کند.
2. English: You must define a primary key to ensure data integrity in relational databases.
   فارسی: باید یک کلید پرمی/پرایمری کی/کلید اصلی تعریف کنید تا یکپارچگی داده‌ها در پایگاه داده‌های رابطه‌ای تضمین شود.
3. English: The primary key constraint ensures that no two rows in the table have the same key value.
   فارسی: محدودیت پرمی کلید/پرایمری کی/کلید اصلی تضمین می‌کند که هیچ دو ردیفی در جدول مقدار کلید یکسانی نداشته باشند.
4. English: In many databases, defining a primary key automatically creates an index for faster query performance.
   فارسی: در بسیاری از پایگاه داده‌ها، تعریف کلید پرمی/پرایمری کی/کلید اصلی به صورت خودکار یک ایندکس برای بهبود عملکرد پرس‌وجو ایجاد می‌کند.
5. English: If a column contains NULL values, it cannot be defined as part of the primary key.
   فارسی: اگر ستونی دارای مقادیر خالی (NULL) باشد، نمی‌تواند به عنوان بخشی از پرمی کلید/پرایمری کی/کلید اصلی تعریف شود.

ریشه شناسی کلید پرمی

واژه کلید پرمی / kelide permi از دو بخش [کلید + پرمی] ساخته شده است.

 

Microsoft® Computer Dictionary (Microsoft Press)

primary key n. In databases, the key field that serves as the unique identifier of a specific tuple (row) in a relation (database table). Also called: major key. See also alternate key (definition 1), candidate key. Compare secondary key.

A Dictionary of Computer Science Andrew Butterfield, Gerard Ekembe Ngondi 

primary key A key that uniquely identifies each row of a table in a relational database. It may be composed of one or more columns and must not have the value *null. Tables do not need to have primary keys, and
indeed they are no more significant than other keys in the relational database model. Rather, they are an indication to the database management system of a good way to identify each row. Some DBMSs insist they be present for some operations.